Voortgang bodemsanering

Omdat achtereenvolgende ministers van VROM er niet in waren geslaagd een adequate planning voor de bodemsaneringsoperatie op te stellen, adviseerden wij om alsnog de aantallen te saneren locaties, de kosten, de financiering en de duur van de operatie samenhangend in beeld te brengen. De minister nam deze aanbeveling over. Het RIVM werd verzocht te onderzoeken hoeveel geld nodig is voor de bodemsaneringsoperatie en hoeveel medefinanciering vanuit de markt verkregen kan worden. De RIVM-studie is inmiddels klaar en geeft inzicht in het realiteitsgehalte van de bodemsaneringsdoelstellingen. Sanering van de spoedeisende locaties is vóór 2015 waarschijnlijk niet haalbaar. Het beleidsdoel voor dat jaar lijkt alleen bereikt te kunnen worden door op grote schaal tijdelijke beheersmaatregelen te treffen, zoals gebruiksbeperkingen, fysieke afzettingen en toegangsverboden. De uitvoerbaarheid en maatschappelijke aanvaardbaarheid van zulk beleid (mensen mogen bijvoorbeeld opeens hun achtertuin niet meer in) zijn niet in beeld gebracht. Tijdelijke beheersmaatregelen kosten bovendien 20 tot 30% van de kosten van saneren, terwijl het probleem niet duurzaam wordt opgelost.

In 2005 constateerden wij dat provincies en gemeenten onvoldoende controles op locatie verrichtten. Ook bleek de onafhankelijkheid van de milieukundig begeleider, die het saneringsresultaat beoordeelt, vaak niet gewaarborgd. Wij adviseerden om meer eisen aan het toezicht te stellen en functiescheiding door te voeren bij milieukundig begeleiders. Inmiddels heeft het ministerie de toezichtsregels aangepast. Provincies en gemeenten worden gefaciliteerd in hun toezichthoudende rol. Aan onze kritiek is dus tegemoet gekomen. Alleen onze aanbeveling over functiescheiding is niet opgevolgd, omdat deze op praktische bezwaren stuitte bij grotere gemeenten.