Groene stroom

In 2004 constateerden we dat de tussentijdse doelstellingen voor het groenestroombeleid niet met elkaar spoorden. Het Ministerie van Economische Zaken (EZ) werkte voor het ene streefjaar met een consumptiedoelstelling en voor het andere streefjaar met een productiedoelstelling. Zo zal straks niet goed meetbaar zijn of de doelen zijn gehaald, luidde onze conclusie.

Inmiddels is er binnen de EU nog steeds geen sprake van eenduidige beleidsdoelen voor duurzame energie. Wel is duidelijk dat de meeste EU-lidstaten werken met een productiedoelstelling voor groene stroom.

In de praktijk lijken zich nog geen problemen voor te doen bij de monitoring van het groenestroombeleid. Maar wij vinden het belangrijk dat er een eenduidige doelformulering op het niveau van de EU komt, om goed vast te kunnen stellen hoe de overheid op dit punt presteert.

Over de verantwoording die groenestroomleveranciers afleggen aan hun klanten - is de stroommix ingekocht die de leverancier heeft beloofd? - stelden we in 2004 vast dat deze niet voldeed. Dit zou volgens ons geregeld kunnen worden in de regelgeving voor `stroometikettering' die de minister van EZ toch al aan het uitwerken was.

De minister nam onze aanbeveling over. Inmiddels zijn er stroometiketteringsregels waarin staat dat leveranciers informatie moeten geven over hoe de geleverde groene stroom is opgewekt. Dat is van belang voor de klant: die moet erop kunnen vertrouwen dat groene stroom echt groen is. De regelgeving is echter nog niet sluitend. Zo zitten aan het toezicht op de stroometiketten nog 'losse eindjes'. Bovendien is het Europese en nationale beleid voor duurzame energie op bepaalde punten nog niet duidelijk.