Zorg voor verslaafden

• Conclusies
• Aanbevelingen
• Reactie minister

De zorg voor mensen met een verslaving heeft de meeste kans van slagen als tegelijk ook hun problemen op andere gebieden worden aangepakt: wonen, financiën, werk en relaties. Daarvoor is het nodig dat verslavingszorginstellingen samenwerken met instellingen die zich met die andere problemen bezighouden.

De Algemene Rekenkamer heeft in de periode maart-augustus 2003 in vijf regio's onderzocht of dit ook gebeurt. De minister van VWS is systeemverantwoordelijk voor de verslavingszorg, de uitvoering ligt bij instellingen voor verslavingszorg, centrumgemeenten en zorgkantoren en de financiering gaat voornamelijk via de AWBZ en de specifieke uitkering maatschappelijke opvang en verslavingsbeleid.

Conclusies

De betrokken organisaties slagen er nog niet voldoende in om de behandeling en zorg voor verslaafden met meervoudige problematiek goed te combineren met hulpverlening op het gebied van wonen, financiën en werk of dagbesteding. Op lokaal en regionaal niveau worden wel initiatieven genomen en ook uitgevoerd om de aansluiting te verbeteren, maar zowel bij de verschillende organisaties zelf als in de samenwerking tussen die organisaties bestaan knelpunten. De regierol binnen een verslavingszorgnetwerk zou vervuld moeten worden door de centrumgemeenten in samenwerking met de zorgkantoren, maar dat gebeurt nog onvoldoende.

Aanbevelingen

De minister van VWS zou een visie op verslavingszorg moeten uitwerken, waarin onder andere het belang van de verslavingszorg als eerst verantwoordelijke voor de zorg en het belang van samenwerking en coördinatie tussen de lokale actoren aan de orde zouden kunnen komen. Specifieke aanbevelingen gingen onder andere over een nadere uitwerking van de regierol van de centrumgemeenten en betere informatie over belemmeringen in de gegevensuitwisseling over cliënten door de privacy-wetgeving.

Reactie minister

De minister van VWS wijst erop dat de voorgenomen Wet maatschappelijke ondersteuning voorziet in een lokaal stelsel van maatschappelijke ondersteuning en de verantwoordelijkheden daarvoor ook duidelijk regelt. De verslavingszorg maakt volgens de minister deel uit van deze ontwikkeling.

Ook komt er een plan van aanpak van verloedering en overlast. De doelgroep van die aanpak zijn verslaafden en psychiatrische patiënten met meervoudige problemen. Hierin staat een aantal concrete voorstellen om de regie op lokaal niveau te versterken en om de gegevensuitwisseling over cliënten te verbeteren.