Hulpmiddelen in de gezondheidszorg

• Conclusies
• Aanbevelingen
• Reactie minister

Conclusies

De minister van VWS formuleerde geen integraal hulpmiddelenbeleid. Hiermee bedoelt de Rekenkamer dat het aan samenhang tussen de beleidsdoelen, beleidsinstrumenten en benodigde beleidsinformatie ontbreekt. Centrale begrippen zijn onvoldoende uitgewerkt zodat niet goed te bepalen is of het hoofddoel van het beleid bereikt wordt.

Het belangrijkste beleidsinstrument van de minister, de Regeling hulpmiddelen 1996, wordt in de praktijk niet nageleefd of het is onzeker of dat gebeurt. De Regeling is erg gedetailleerd waardoor het moeilijk uitvoerbaar is. De Algemene Rekenkamer onderzocht patiëntendossiers. Daaruit bleek dat naleving van de Regeling door de ziekenfondsen bij het verstrekken van gehoorhulpmiddelen in 3% van de gevallen is vast te stellen. Bij hulpmiddelen voor mobiliteit was dit 5%. De naleving bij de ziekenfondsen kon bij de incontinentie-absorptiematerialen en diabeteshulpmiddelen niet worden vastgesteld, omdat de controle op het genormeerde verbruik door de ziekenfondsen is overgedragen aan de leveranciers van hulpmiddelen.

Aanbevelingen

De minister stuurde in 2001 voorstellen naar de Tweede Kamer om de Regeling hulpmiddelen te vereenvoudigen. De uitwerking wordt bij de individuele ziekenfondsen gelegd. De Algemene Rekenkamer beveelt aan om ook andere veldpartijen, bijvoorbeeld patiëntenorganisaties en leveranciers, een rol te geven. Er zouden experimenten opgezet kunnen worden waarbij veldpartijen het verstrekken van hulpmiddelen met behulp van protocollen nader in te vullen.

De Algemene Rekenkamer beveelt verder aan dat het College Toezicht Zorgverzekeringen een onderzoek uitvoert naar de mate waarin ziekenfondsen controletaken uitbesteden aan leveranciers en de wijze waarop ziekenfondsen daar toezicht op houden.

Reactie minister

De minister van VWS vindt het onderzoek van de Algemene Rekenkamer onvolledig en onvoldragen. Zij kan zich niet vinden dat het onderzoek afgebakend is tot de periode 1996-1999. Er wordt te weinig ingegaan op de historische context en de nieuwe ontwikkelingen na 1999.

De aanbevelingen van de Algemene Rekenkamer sluiten aan bij het reeds in gang gezette beleid.