Bekostiging ziekenhuiszorg

• Conclusies
• Aanbevelingen
• Reactie minister

Conclusies

Het geldende budgetsysteem levert geen informatie op over de zorg die ziekenhuizen en medische specialisten daadwerkelijk leveren. Ook biedt dit systeem weinig mogelijkheden om goede ziekenhuiszorg te stimuleren. Het systeem is niet aangepast aan ontwikkelingen van de laatste jaren. Zo is er nauwelijks plaats voor de bestrijding van wachtlijsten of het belonen van doelmatig werken. De Rekenkamer ziet twee belangrijke knelpunten in de zorg, die ook doorwerken in de bekostiging van de ziekenhuiszorg. Ten eerste is niet helder wie waarvoor verantwoordelijk is. Ten tweede is het toezicht niet dekkend: niemand beoordeelt of ziekenhuizen hun geld doelmatig besteden.

Aanbevelingen

In 2003 treedt een nieuw bekostigingssysteem in werking, waarin wordt uitgegaan van het aantal en soort producten dat door ziekenhuizen wordt geleverd. Er komen vaste vergoedingen voor bepaalde combinaties van diagnose en behandeling (DBC's). Zo'n verdeelsleutel zal duidelijker maken wat ziekenhuizen precies doen met welk geld. In het nieuwe systeem kan een aantal minpunten die aan het huidige systeem kleven voorkomen worden, vindt de Rekenkamer. Zij beveelt onder andere regelmatige aanpassing aan, bijvoorbeeld bij nieuwe behandelmethoden. Te veel verfijning van de DBC's moet worden voorkomen. Daarnaast moet er een maximum voor de totale kosten per ziekenhuis komen.

Reactie minister

De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport vindt ieders verantwoordelijkheid voldoende helder. Het toezicht is wel degelijk dekkend, omdat de Commissie Toezicht Uitvoeringsorganisatie (CTU) toeziet op de ziekenfondsen, die op hun beurt de doelmatigheid bij ziekenhuizen controleren. Met de aanbevelingen voor de nieuwe bekostiging is de minister het eens.