U bevindt zich op: Home › Publicaties › Handreikingen
Gebruik van steekproeven bij specifieke uitkeringen
Deze handreiking vloeit voort uit een toezegging die de Algemene Rekenkamer op 13 januari 2005 heeft gedaan aan de voorzitter van de Tweede Kamer, als reactie op het eindrapport van de commissie-Brinkman (Stuurgroep doorlichting specifieke uitkeringen, 2004). In deze handreiking geven we een algemeen plan van aanpak voor een zo doelmatig mogelijke controle op de rechtmatigheid van specifieke uitkeringen ten behoeve van het Rijk.
Deze Handreiking specifieke uitkeringen vloeit voort uit een toezegging die de Algemene Rekenkamer op 13 januari 2005 heeft gedaan aan de voorzitter van de Tweede Kamer, als reactie op het eindrapport van de commissie-Brinkman (Stuurgroep doorlichting specifieke uitkeringen, 2004). Wij zegden toe voor een aantal specifieke uitkeringen te zullen onderzoeken in welke mate het Rijk kan steunen op de reguliere controles van de jaarrekeningen van gemeenten en provincies c.q. in welke mate aanvullende controles nodig zijn. Ook zegden wij toe hierover een handreiking aan de ministeries te zullen sturen.
Het principe van ‘specifieke uitkeringen’
Specifieke uitkeringen worden door het Rijk aan gemeenten en provincies verstrekt voor specifieke doelen die op lokaal of regionaal niveau moeten worden gerealiseerd. De gemeenten en provincies zijn verantwoordelijk voor de rechtmatige (en doelmatige) uitvoering van de specifieke uitkering en dienen hiervoor verantwoording af te leggen aan de betrokken minister. De gemeenten en provincies zijn gehouden aan de specifieke regelgeving en de uitkeringsvoorwaarden en zijn dus niet vrij in de aanwending van de specifieke uitkeringen.
Een minister blijft verantwoordelijk voor de rechtmatigheid (en doelmatigheid) van de besteding van de gelden die op zijn begroting staan, ook al worden deze gelden als specifieke uitkeringen overgemaakt naar gemeenten en provincies. Voor het verkrijgen van redelijke zekerheid over de rechtmatigheid kan de minister zelf controles ter plaatse bij de gemeenten en provincies uitvoeren (eigen waarnemingen inclusief boekenonderzoek). Maar hij kan er ook voor kiezen om de informatie die de gemeenten en provincies hem verstrekken, te beoordelen.