Financiële informatie

• Ons oordeel
• Tolerantiegrenzen
• Rapportage per begrotingsartikel

Volgens de Comptabiliteitswet 2001 moet de Algemene Rekenkamer beoordelen of de financiële informatie in het jaarverslag van het ministerie:

• rechtmatig tot stand is gekomen; 
• deugdelijk is weergegeven;  
• voldoet aan de verslaggevingseisen. 

Ons oordeel

Ons oordeel over de financiële informatie hangt af van de fouten en onzekerheden die wij aantreffen. We spreken van een fout als bepaalde verplichtingen, uitgaven of ontvangsten:

• onrechtmatig zijn. In dat geval heeft de minister het geld niet uitgegeven of ontvangen volgens de daarvoor geldende wetten en regels.
• ondeugdelijk zijn weergegeven. In dat geval heeft de minister de financiële informatie niet juist of niet volledig verantwoord.

We spreken van een onzekerheid als we de rechtmatigheid of de deugdelijke weergave niet kunnen vaststellen, bijvoorbeeld door onvolkomenheden in het financieel beheer. Wij vermelden in ons oordeel over de financiële informatie alleen de belangrijke fouten en onzekerheden. Dat zijn de fouten en onzekerheden die de tolerantiegrenzen overschrijden.

Omhoog

Tolerantiegrenzen

Zowel de ministers als de Algemene Rekenkamer maken gebruik van tolerantiegrenzen. Deze tolerantiegrenzen dienen om te bepalen welke fouten en onzekerheden:

• ministeries moeten rapporteren in de bedrijfsvoeringsparagraaf van hun jaarverslag;
• de Algemene Rekenkamer moet rapporteren in de rapporten bij de jaarverslagen van de ministeries.

Kwantitatieve tolerantiegrens

Een (kwantitatieve) tolerantiegrens is overschreden als:

• de som van fouten en onzekerheden in de verplichtingen, of in de uitgaven en de ontvangsten bij een begrotingsartikel van € 500 miljoen of meer groter is dan 3% van het artikelbedrag;
• op het niveau van de totale verantwoording van een begrotingshoofdstuk van € 1,5 miljard of meer het percentage aan fouten in de verplichtingen of in de uitgaven, ontvangsten en baten van derden groter is dan 1 en het percentage aan onzekerheden groter is dan 3;
• bij de baten-lastendiensten de som van de fouten in de baten van alle baten-lastendiensten groter is dan 1% en de som van de onzekerheden groter is dan 3%;
• in de saldibalans het percentage aan fouten groter is dan 1 en het percentage onzekerheden groter dan 3.

Als fouten en onzekerheden de kwantitatieve tolerantiegrenzen overschrijden beïnvloedt dat ons ('goedkeurende') oordeel over de financiële informatie. Dit geldt zowel voor fouten en onzekerheden in de deugdelijke weergave, als voor fouten en onzekerheden in de rechtmatigheid. Ons oordeel luidt dan bijvoorbeeld: 'De financiële informatie is deugdelijk weergegeven, met uitzondering van een bedrag van € 50 miljoen aan fouten en onzekerheden in de uitgaven.' Of: 'De verplichtingen, uitgaven, ontvangsten en balansposten zijn rechtmatig, met uitzondering van een bedrag van € 50 miljoen aan fouten en onzekerheden in de uitgaven.

 

Kwalitatieve tolerantiegrenzen

Een ministerie overschrijdt een kwalitatieve grens als het bijvoorbeeld toezeggingen aan de Tweede Kamer niet is nagekomen.

Omhoog

Rapportage per begrotingsartikel

Wij rapporteren de belangrijke fouten en onzekerheden per begrotingsartikel. Dat doen we omdat de Staten-Generaal op het niveau van begrotingsartikel  budgetrecht hebben. Een begrotingsartikel is de kleinste eenheid van een begrotingswet waarvan de Staten-Generaal het bedrag kunnen vaststellen. De Tweede Kamer kan door haar recht van amendement een begrotingsartikel wijzigen, bijvoorbeeld opsplitsen in verschillende artikelen of het bedrag verhogen of verlagen. De Eerste Kamer kan de begrotingswet, inclusief eventuele wijzigingen, vervolgens goedkeuren of verwerpen, maar kan zelf geen wijzigingen aanbrengen. Als de Staten-Generaal de begroting goedkeuren, geven zij de minister toestemming (autorisatie) om het afgesproken bedrag te besteden aan de afgesproken doelen. De minister kan een artikel dan niet meer wijzigen zonder hun toestemming.

Omhoog