Hoe staat het ervoor?

We constateerden een aantal punten van aandacht:

• Over het algemeen is er voldoende beleidsinformatie beschikbaar, maar van de beschikbare informatie wordt niet altijd voldoende gebruikgemaakt. Dit speelt zeker in de voorbereidingsfase wanneer ministers en Tweede Kamer elkaar proberen te overtuigen van nut en noodzaak van een project.
• De informatie die de Tweede Kamer krijgt over de onderbouwing van het beleid is soms onevenwichtig of komt pas laat, waardoor de Kamerleden voor min of meer voldongen feiten worden geplaatst.
• De beleidsdoelen zijn vaak niet nauwkeurig genoeg geformuleerd. Zoiets wreekt zich tijdens de uitvoering, omdat dan niet is aan te geven of men nog wel op koers ligt. Het leidt er ook toe dat achteraf niet is vast te stellen of de gewenste doelen zijn gehaald.
• Bewindspersonen moeten alle relevante informatie melden aan de Tweede Kamer, maar tegelijkertijd de Tweede Kamer niet bedelven onder te veel informatie.

Commissie voor de Rijksuitgaven

De commissie voor de Rijksuitgaven stelt jaarlijks een rapportage over alle Grote Projecten op. In de jaarrapportage 2009 constateert de commissie dat de bewindspersonen hun voortgangsrapportages steeds vaker op tijd leveren. Ook zijn de rapportages steeds vaker voorzien van de voorgeschreven accountants- of assurancerapportages. In de jaarrapportage wijst de commissie – net als in de jaarrapportage 2008 – er bij een aantal Grote Projecten op dat de eindevaluaties ontbreken of van onvoldoende diepgang zijn.