U bevindt zich op: Home › Actueel › Handreikingen
Deze handreiking kan van nut zijn voor hen die zich binnen de ministeries bezighouden met het genereren en/of beoordelen van doelmatigheidsinformatie. De Algemene Rekenkamer wil met de handreiking praktische handvatten geven voor het opstellen van interne doelmatigheidsinformatie om beleid en/of organisatie aan te passen en voor externe doelmatigheidsinformatie in begroting en jaarverslag.
De Comptabiliteitswet (cw) verplicht de rijksoverheid al jaren om aan de doelmatigheid van haar beleid aandacht te besteden. Dit betekent dat de overheid moet nagaan of ze met minder middelen dezelfde resultaten kan boeken, of met dezelfde middelen méér resultaten. Tot voor kort kwam van deze aandacht voor doelmatigheid in begrotings- en verantwoordingsstukken niet al te veel terecht. In 1999 is de operatie Van beleidsbegroting tot beleidsverantwoording (vbtb) van start gegaan. De operatie is erop gericht te komen tot departementale begrotingen waarin de ministeries aangeven wat ze willen bereiken, wat ze daarvoor gaan doen en wat dat mag kosten, en tot jaarverslagen waarin ministeries per beleidsterrein aangeven wat ze hebben bereikt, wat ze daarvoor hebben gedaan en wat het heeft gekost.
vbtb beoogt aldus beter inzicht te verschaffen in
de relatie tussen de doelstellingen, de middelen en de
prestaties/effecten van beleid. Dit streven is ook terug te zien in
de nieuwe Comptabiliteitswet, de cw
2001. Hoewel het al in de ‘oude’ cw stond, is
het doelmatigheidsstreven in de cw 2001 nog explicieter opgenomen:
ministers zijn verantwoordelijk voor zowel de doeltreffendheid en
de doelmatigheid van het beleid en de doelmatigheid van de
bedrijfsvoering die aan hun begroting ten grondslag ligt, als het
periodiek onderzoeken hiervan.
Bovendien moet in de begrotingen en jaarverslagen per
beleidsartikel informatie worden gegeven over de doelmatigheid
van het beleid. De Algemene Rekenkamer heeft onlangs onderzocht hoe
veel doelmatigheidsinformatie er is opgenomen in de begrotingen
voor 2002 en 2003 en de jaarverslagen over 2002. Er blijkt in
toenemende mate informatie in te staan over door de ministeries
geleverde prestaties en over uitgaven. Vaak zijn
de uitgaven echter niet aan de prestaties gekoppeld en vrijwel
altijd ontbreekt een vergelijking met dezelfde informatie uit
voorgaande jaren. Informatie over effecten is vaak nog zo goed als
afwezig. Volgens de Algemene Rekenkamer betekent dit dat rijksbreed
het inzicht in de doelmatigheid van het rijksbeleid
ontbreekt. Er blijken veel onduidelijkheden
en misverstanden te bestaan over de vraag wat het begrip
doelmatigheid precies omvat en wat wel en wat geen
doelmatigheidsinformatie is. Zeker is dat er meer inzicht
kan worden gegeven in de doelmatigheid dan tot nu toe gebeurt.
Zeker is echter ook dat het genereren van doelmatigheidsinformatie
vaak niet eenvoudig is en dat het niet voor elke
beleidsdoelstelling mogelijk zal zijn om informatie over de
doelmatigheid te geven.